Bitkilerin Büyümesi Yaşam Boyu Devam Eder Mi?
Bir Sabah Başlayan Serüven
Kayseri’nin soğuk sabahlarında, penceremin perdesi rüzgarla hareket ederken, masamda bekleyen saksıdaki bitkiye göz attım. Adını hala koyamamıştım, ama her gün ona bakmak, ona hayat vermek beni hep bir şekilde huzurlu kılıyordu. O sabah bir düşünce kafamda dönüp durdu: Bitkilerin büyümesi yaşam boyu devam eder mi?
Saksımda, bir hafta önce tohum olarak ekilen minicik bir filiz vardı. Gelişiminin hızına hayran kalıyordum. Ama içimdeki belirsizlik, büyümek için gerekenin sadece ışık, su ve sevgi olup olmadığına dair bir kaygı bırakıyordu. İnsanlar gibi, bitkiler de hayatlarının bir noktasında bir durağanlık noktasına gelir mi? Ya da gerçekten sürekli büyüyebilirler mi?
İçimdeki Çelişki ve Bekleyiş
Evet, bir bitkinin büyümesi her zaman bir umut taşır. Her gün onu sularken içimde uyanan duygu tam olarak buydu: umut. Ama bir yandan da, sabahları üzerine düşen ışıkla o küçücük yaprağın yaşam bulması, büyümesi ve bir noktada “tamam” dediği anı görmek, içimi de bir o kadar karıştırıyordu. Ya bir gün büyümeyi bırakırsa? Ya bir gün o küçücük filiz, gelişmekten vazgeçerse? O zaman, ne yapardım? İçimde bu soru, bir hayal kırıklığına dönüşmeye başlamıştı.
Geceyi sabaha bağlarken, bir başka soru kafama girdi: Bitkiler, gerçekten durmaksızın büyüyebilir mi?
Bu sorunun cevabını bulma yolculuğuna çıktım. Bitkilerin yaşam boyu büyümeye devam etmesini, bir anlamda hayatta kalmaya devam etmeleriyle ilişkilendiriyordum. Ama bir gün onlara bakamayacak olsam, nasıl büyüyebilirlerdi? Bunu düşündükçe, içimde bir garip boşluk oluşuyordu.
Büyümek ve Hayatın Kendisinin Paralelliği
Gece yatağımda mışıl mışıl uyumaya çalışırken, aklıma çocukluğumda annemle geçirdiğim zamanlar geldi. O zamanlar, bahçede annemle birlikte tohum ekmek, ona her gün sulamak, çiçeklerin büyüdüğünü görmek büyük bir mutluluk kaynağıydı. O yıllarda büyümenin anlamını pek de bilmeden, bir tohumun filizlenmesiyle ne kadar bağlı olduğumu hissediyordum. Büyümek, sadece fiziksel olarak değil, duygusal olarak da bir süreçti. İçimde, zaman zaman büyümenin anlamını kaybetmek, her şeyin bir noktada sona ermesi korkusu vardı.
Ama bir noktada fark ettim ki, bitkilerin büyümesi sadece bir döngüydü. O döngü, yaşamın her anını kapsıyordu. Bitkiler gibi biz de büyürken, bir yerden sonra “oldu” demeliydik. Ama büyümek, son bulmazdı. Bitkiler de, aslında büyümekle birlikte olgunlaşır, daha güçlü bir hale gelir ve her dönemde yeni bir şekil alır. Sadece yaprakları uzarken değil, her geçen gün içlerinde de bir değişim olurdu.
Bitkiler ve Biz: Aslında Farklı Değiliz
Bir sabah, saksımdaki filizi bir kez daha incelediğimde, ona büyümenin sonsuz olmadığını fark ettim. Bu, bana hayatın ne kadar değerli olduğunu hatırlattı. Bitkiler de bizim gibi, her geçen gün büyümeye devam edebilirler, ama bir noktada “büyümenin” ne anlama geldiğini anlamaları gerekebilir. O küçük yaprak, ilk defa güneşle tanıştığında ne kadar heyecanlıydı, ama zamanla ona bakarken, biraz daha sabırlı, biraz daha dingin olmak gerektiğini öğrendim.
Bir bitkiyle büyümenin anlamını çözmek, aslında hayatın kendisini çözmek gibiydi. Her şeyin bir zamanlaması vardı. Her an, bir bitkinin ya da insanın büyüdüğü, olgunlaştığı an, bir başka noktanın başlangıcına işaret ediyordu. Hayat bir döngüydü. Büyümek, her zaman sadece fiziksel bir durum değil, duygusal bir dönüşümdü. Kendimi düşündüm. Her geçen yıl, büyürken, olgunlaşırken içimde de farklı bir değişim oluyordu. Belki bitkilerin de büyümesi, sürekli devam eden bir yaşam biçimi değildi, ama her dönüm noktasında yeni bir anlam taşıyordu.
Sonuçta Büyümek, Yaşamın Kendisidir
Bütün bunları düşündükçe, bitkilerin gerçekten yaşam boyu büyüyüp büyüyemeyeceği konusunda net bir cevaba varamadım. Ama bitkilerin bana öğrettikleri, her zaman daha derindi. Bitkiler, büyüme yolculuklarında her zaman bir anlam taşırlar. İnsanlar gibi, onların da gelişim süreci farklıdır, ama sonunda olgunlaşma, durmak değil, her an yeni bir şeyler öğrenmekti.
Ve belki de, bitkilerin büyümesi, yaşam boyunca durmaksızın devam eden bir süreç değil, ama her an yeni bir başlangıçtır. Ve bu, bir insanın yaşamında olduğu gibi, sabır, umut ve küçük adımlarla gerçekleşir.
—
Hayatın büyümesi de bitkilerinkine benzer. Her zaman beklediğimiz gibi gelişmeyebilir, ama her zaman büyürüz. Tıpkı o minik filiz gibi.